Sayfayı Yazdır | Pencereyi Kapat

ben senin....

Nereden Yazdırıldığı: Dokuz Eylül Üniversitesi Forumu
Kategori: Kültür-Sanat
Forum Adı: Şiir
Forum Tanımlaması: Şiir hakkında...
URL: http://www.deuforum.com/forum_posts.asp?TID=22702
Tarih: 22/Eylül/2019 Saat 22:21


Konu: ben senin....
Mesajı Yazan: by_jeem!!!
Konu: ben senin....
Mesaj Tarihi: 05/Şubat/2010 Saat 00:52
Soğuk ve şehirlerarası otobüslerde vazgeçtim vatandaş olmaktan,

Sıcak ve uluslararası vip salonlarından Amerika’ya uçarken ben...

Ve sen peşkeş dosyamda, devletin malı deniz yemeyen domuz mantığıyla yan gelip yatan ideolojik TEKEL işçisiydin!

Öyle gözüme baka baka yan gelip yatmadık, vatanı satmadık deme!

Ben senin bir gün Ankara’da biber gazı ve cop yeme ihtimalini sevdim.

Meclisin çiğ köfte kokan, adaleti lekeli yıllarında

Ankara'da zam, zulüm, işkenceli kışlar yaşanırdı, o zaman sövmeye başladım işçilere…

Bizim fethullah gülenlerimiz vardı...

Bir de rahlelerin üstüne yazı yazma imkanı...

Yumurta kokan kimi arkadaşlarla paylaşılan kapkaranlık sıralarda

Sağcılık oynamaya başladık

Ben başbakan oluyordum, sen taşeron işçi, geri kalanlar Ankara polisi...

Turuncu boyalarla üç maymun ikliminde harfler yazılıyordu pütürlü duvarlara ve

Türk Dil Kurumu'na inat bir türkçeyle...

Ağbilerimizden öğrendik, a harfinden ampul figürleri türetmeyi..

Ankara'ya usul usul Amerikan emirleri yağıyordu.

Ve bütün alanlarda savaşmayı öneriyordu haber bültenleri.

Oysa Ankara'da hiç küfretmedim ben.

Parti disiplin kurulunda tartışılan argom olmadı benim..

Vekillerle gidilen yerlerde gözümüze batan ideolojik vatandaşları saymazsak...

Ankara'ya usul usul biber gazı yağıyordu..

Ve günlerdir Ankara’nın ayazında yan gelip yatan işçileri

Görmemeyi öneriyordu haber bültenleri.

Oysa hiç gocunacak yaram olmadı benim

Ve hiçbir mahkeme tutanağında geçmedi adım

Açılımların ve dalgaların ortasında sevimli bir başbakan yüzüydüm sadece

Sana ulan’lar biriktiriyordum vatandaşlık defterimde, ama sen yoktun

Ben, senin beni sevebilme ihtimalini seviyordum, suni ulusa sesleniş saatlerinde

Ama, sendika otobüsü seni hep zamansız, amansızca bir eylemin kızıllığına götürüyordu

Ben, senin benimle Ankara’da atışabilme ihtimalini,

Ben, senin ananı da alıp gitme ihtimalini seviyordum.

İktidar sıcağı koltuğa çekiyor da tenimin çatlamaya hazır gevrekliğini

Sonra uçak oluyordum, Amerika yollarının dur durak bilmez sürgünü

Ne yana baksam ayak takımı sanıyordum

İşçi ve köylünün ayak seslerini

İfrit oluyordum bir süre

İl binalarımızın önünde slogan atan işçilerle yarışıyordum, yanağım Amerika’nın garantisinde

Padişah oluyordum

Bir şehirden bir iç şehire

Vatandaşa yaklaştıkça büyüyordum

Paranın sesini başına koyuyordum şarkılarımın listesinin

Korkuyordum

Sonra iniyordum uçaktan

Havaalanından TEKEL işçilerine giden, ömrümün en uzun,

Ömrümün en kızgın, ömrümün en işbirlikçi yolunu koşuyordum.

Çünkü sonunda düşman oluyordum, hasım kokuyordum sonunda...

Soğuk ve şehirlerarası otobüslerde vazgeçtim vatandaş olmaktan

Ve peşkeş dosyamda Ankara’da yan gelip yatan TEKEL’cilerin kokusuydu vatan

Ben seninle bir gün Ankara'daki bir kent meydanında

Ben seninle sadece gelmek zorunda kalanların geldiği

Bir yol üstü karakolunda

Ben seninle, Kürt açılımına mistik ve pastörize yumurta kıvamında bakan

Doğubeyazıt'ın herhangi bir toprak damında

Ben seninle herhangi bir polis elinin

Biberli ve coplu coğrafyasında olma ihtimalini sevdim

Ben senin, ananı da alıp gitme ihtimalini sevdim!..






(anonim)


-------------
YA SEV YA BADABA DU!!!



Sayfayı Yazdır | Pencereyi Kapat